عبد الحسين نوايى

231

نادرشاه و بازماندگانش ( همراه با نامه هاى سلطنتى و اسناد رسمى و ادارى ) ( فارسى )

داشت . وى به دستور پطر كبير با فردريك گيوم « 1 » دوك كورلاند « 2 » ازدواج كرد و پس از مرگ شوهر در سال 1711 در دوك نشين دور افتادهء كورلاند در انزوا و تنهائى و فقر و بينوائى روزگار مىگذرانيد كه ناگاه بزرگان دربار روسيه او را به سلطنت انتخاب كردند . كسى كه بار اول از وى براى سلطنت روسيه نام برد ، پرنس ديمترى گاليتزين « 3 » بود . پرنس گاليتزين و پرنس دولگوروكى « 4 » ، بنابر نظر شورايعالى ، قرار شد كه آنا را به سلطنت نويد دهند و در مقابل از او بخواهند كه وى تعهد كند كه بدون مشورت با شوراى عالى در خصوص جنگ و صلح تصميم نگيرد و مناصب و القاب را بيهوده به اين و آن نبخشد و دست به ولخرجى نزند و به درآمدهاى مملكتى تجاوز نكند و تفويض مناصب عاليهء كشورى و لشكرى را به شوراى عالى واگذارد . آنا ، در قبال دريافت ده هزار روبل ، كليهء پيشنهادها را پذيرفت و تعهد نامه را امضا كرد . ولى وقتى خرش از پل گذشت و بر سرير سلطنت مستقر شد ، تعهد نامه را پاره كرد . دوران سلطنت دوازده سالهء وى آميخته‌اى از باده‌گساريها و شهوترانيها و ضيافتهاى مجلل و شكار و هرزه‌گيهاى زننده بود . در زمان وى بود كه نادر در ايران قيام كرد و در برابر شجاعت و قاطعيت وى ، دولت روسيه بالاجبار مناطق ساحلى شمالى ايران يعنى گيلان و مازندران و استرآباد را بر طبق عهدنامهء رشت در 1732 و مناطق ماوراء ارس را بر اساس قرارداد گنجه ( 1735 ) به ايران مسترد داشت . آنا ايوانوونا در پنجم اكتبر سال 1740 درگذشت . آنا ايوانونا نوهء خواهر خود را كه كودكى دو ماهه بود براى سلطنت روسيه

--> ( 1 ) - Fredrik Gillaume ( 2 ) - Courland ( 3 ) - Dimitri Galitzine ( 4 ) - Dolgourouki